Atopowe zapalenie skóry u dzieci: przekrojowe, międzynarodowe badanie epidemiologiczne

ABSTRAKCYJNY

Kontekst: Obecnie niewiele wiadomo na temat częstości występowania atopowego zapalenia skóry (AZS) u dzieci na świecie.

Cel: Oszacowanie rzeczywistej globalnej częstości występowania choroby Alzheimera w populacji pediatrycznej i według ciężkości choroby.

Metody: To międzynarodowe, przekrojowe, internetowe badanie dzieci i młodzieży (w wieku od 6 miesięcy do <18 lat) przeprowadzono w następujących 18 krajach: Ameryka Północna (Kanada, Stany Zjednoczone), Ameryka Łacińska (Argentyna, Brazylia, Kolumbia, Meksyk), Europa (Francja, Niemcy, Włochy, Hiszpania, Wielka Brytania), Bliski Wschód i Eurazja (Izrael, Arabia Saudyjska, Turcja, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Rosja) oraz Azja Wschodnia (Japonia, Tajwan). Częstość występowania określono przy użyciu następujących 2 definicji: (1) zdiagnozowano chorobę Alzheimera zgodnie z kryteriami Międzynarodowego Badania Astmy i Alergii w Dzieciństwie (ISAAC) i samoocena lub raport rodzica o tym, że on lub jego dziecko ma chorobę Alzheimera (egzemę); oraz (2) zgłoszono chorobę Alzheimera wyłącznie na podstawie kryteriów ISAAC. Ciężkość oceniano przy użyciu Globalnej Oceny Pacjenta (PtGA) i Miary Egzemy Orientowanej na Pacjenta (POEM).
 

Wstęp

Poprzednie międzynarodowe badanie epidemiologiczne wśród dorosłych wykazało punktową częstość występowania zdiagnozowanego atopowego zapalenia skóry (AZS), która wahała się od 2,1% do 4,9% w różnych krajach.1 Chociaż epidemiologia AZS w dzieciństwie była przedmiotem kilku międzynarodowych badań przeprowadzonych w ramach Międzynarodowego Badania Astmy i Alergii u Dzieci (ISAAC), ^2-6 badania te przeprowadzono głównie w latach 1998-2004, obejmowały wąskie grupy wiekowe (6-7 i 13-14 lat) i niekoniecznie były reprezentatywne dla populacji poszczególnych krajów (np. Stany Zjednoczone były reprezentowane tylko przez jeden ośrodek badawczy). Częstości występowania zgłaszane w badaniach ISAAC wykazały duże zróżnicowanie między ośrodkami (0,3%-20,5%) i chociaż kwestionariusze zostały wcześniej zweryfikowane, autorzy zasugerowali, że wyniki mogą nie być uogólnialne na kraje, w których mogą być powszechne zaburzenia zakaźne o podobnych objawach. ³ W innych badaniach, z których wiele oceniało częstość występowania AZS w populacjach pediatrycznych, odnotowano dużą zmienność, co prawdopodobnie wynika z heterogeniczności populacji, metodologii oraz objawów klinicznych i nomenklatury AZS. ^7–14 Ustalenie aktualnej częstości występowania i nasilenia AZS w grupie wiekowej dzieci jest istotne dla opracowania medycyny opartej na dowodach naukowych oraz dla zapewnienia rzetelnych danych dla poszczególnych krajów, umożliwiających odpowiednią alokację zasobów opieki zdrowotnej w leczeniu tej choroby. Badanie Epidemiology of Children with Atopic Dermatitis Reporting on Their Experience (EPI-CARE) przeprowadzono w celu oceny częstości występowania AZS w populacji pediatrycznej (w wieku od 6 miesięcy do <18 lat), w tym rozkładu ciężkości, w krajach z różnych regionów geograficznych na całym świecie. Ponadto określono wpływ różnych definicji AZS na szacunki częstości występowania. Drugorzędne cele badania EPI-CARE, czyli ocena rzeczywistego obciążenia tych osób i ich opiekunów, zostaną przedstawione w oddzielnych publikacjach.

Metody

Projekt badania

Badanie EPI-CARE było międzynarodowym, przekrojowym badaniem mającym na celu reprezentację populacji pediatrycznych w krajach Ameryki Północnej (Kanada, Stany Zjednoczone), Ameryki Łacińskiej (Argentyna, Brazylia, Kolumbia, Meksyk), Europy (Francja, Niemcy, Włochy, Hiszpania, Wielka Brytania), Bliskiego Wschodu i Eurazji (Izrael, Rosja, Arabia Saudyjska, Turcja, Zjednoczone Emiraty Arabskie) oraz Azji Wschodniej (Japonia i Tajwan) pod względem płci, wieku, regionu geograficznego i miejsca zamieszkania. Celem badania było oszacowanie ogólnej częstości występowania w wybranych krajach obejmujących szeroki zakres regionów geograficznych, przy jednoczesnym zachowaniu praktyczności gromadzenia danych, która zapewniłaby reprezentatywność populacji każdego kraju. Dane zostały zebrane zgodnie z kodeksami etycznymi Brytyjskiego Stowarzyszenia Wywiadu Biznesowego w Ochronie Zdrowia, Europejskiego Stowarzyszenia Badań Opinii i Marketingu oraz Europejskiego Stowarzyszenia Badań Rynku Farmaceutycznego i były zgodne z ogólnym rozporządzeniem Unii Europejskiej o ochronie danych.

Przepisy i amerykańska ustawa o przenoszalności i odpowiedzialności w zakresie ubezpieczeń zdrowotnych; wszyscy uczestnicy lub ich rodzice wyrazili świadomą zgodę na piśmie przed udziałem w badaniu.

Gromadzenie informacji o badanych i kontrola jakości w celu zapewnienia solidności danych zostały już wcześniej opisane w podobnym międzynarodowym badaniu epidemiologicznym dotyczącym choroby Alzheimera u dorosłych.1 ^Krótko mówiąc, dane zbierano za pomocą ankiety internetowej, wykorzystując źródła rekrutacyjne, takie jak portale o szerokim zasięgu, witryny o specjalnych zainteresowaniach i bezpośrednią wysyłkę e-maili.

Badanie przeprowadzono w okresie od 26 września 2018 r. do 5 marca 2019 r. we wszystkich krajach z wyjątkiem Turcji i Tajwanu, w których badanie przeprowadzono w okresie od 7 października 2019 r. do 2 grudnia 2019 r. Kwestionariusz wypełniono w języku ojczystym każdego kraju, z uwzględnieniem zweryfikowanych tłumaczeń wcześniej opracowanych miar wyników.

Populacja badana

W każdym z krajów przeprowadzono badanie ankietowe wśród dzieci (w wieku od 6 miesięcy do <12 lat) i młodzieży (w wieku od 12 do <18 lat). Rekrutacja uczestników początkowo odbywała się za pośrednictwem rodziców z paneli internetowych w ich krajach. Członkowie panelu, którzy wypełnili kwestionariusz, otrzymywali punkty wymienialne na przedmioty z katalogu nagród. Aby ograniczyć błąd selekcji, zaproszeni paneliści nie znali tematu badań. Po wstępnej rekrutacji rodzice wypełnili ankietę dla dzieci, a następnie poproszono ich o przekazanie kontroli nad jej wypełnieniem nastolatkom.

Kwestionariusz i wyniki

Kwestionariusz składał się z 2 części. Pierwsza część zawierała pytania, które umożliwiły algorytm selekcji dla rodzin z wieloma dziećmi; potwierdziły kwalifikowalność podmiotu; i zebrały informacje demograficzne. Należy zauważyć, że do oszacowania częstości występowania zastosowano 2 różne definicje (ryc. 1). Respondenci zostali sklasyfikowani jako osoby ze zdiagnozowanym AD (D-AD), jeśli spełniali wszystkie kryteria ISAAC,2 w tym (1) swędząca wysypka, która pojawiała się i znikała przez co najmniej 6 miesięcy, (2) mieli tę swędzącą wysypkę w ciągu ostatnich 12 miesięcy i (3) ta swędząca wysypka dotyczyła dowolnego obszaru, w tym fałdów łokciowych, za kolanami, przed kostkami, pod pośladkami lub wokół szyi, uszu lub oczu, i sami zgłaszali, że kiedykolwiek lekarz powiedział im, że mają egzemę. Ponadto częstość występowania zgłaszanego AD oszacowano wyłącznie na podstawie spełnienia kryteriów ISAAC. Respondenci spełniający kryteria zgłoszonego AD mogli odpowiedzieć na drugą część, która oceniała ciężkość choroby i zbierała informacje na temat specjalizacji ich lekarzy, którzy obecnie leczą AD, stosowanych metod leczenia AD oraz wpływu AD na pacjenta i jego rodzinę. Ciężkość AD w ostatnim tygodniu oceniano zgodnie z Globalną Oceną Pacjenta (PtGA), ^15,16, która pyta: „Proszę zaznaczyć jedną odpowiedź, która najlepiej opisuje ciężkość wyprysku u Ciebie lub Twojego dziecka w ostatnim tygodniu”, z odpowiedziami: czysty, łagodny, umiarkowany lub ciężki. Ciężkość oceniano również za pomocą Miary Wyprysku Zorientowanej na Pacjenta (POEM), ¹⁷ z całkowitą punktacją od 0 (mniejsze nasilenie) do 28 (większe nasilenie); grupy ciężkości zdefiniowano jako pasma od 0 do 7 wskazujące na łagodne AD, od 8 do 16 oznaczające umiarkowane AD i powyżej ¹⁶ oznaczające ciężkie AD.18
 

Analiza statystyczna

Podział kwot ¹⁹ został zastosowany przed zbieraniem danych, aby upewnić się, że badane osoby były reprezentatywne dla populacji pediatrycznej krajów pod względem płci i wieku (https://www.census.gov/ dla wszystkich krajów), regionów geograficznych (bazy danych specyficzne dla kraju) oraz obszarów miejskich i wiejskich, z wyjątkiem Argentyny, Kolumbii, Meksyku, Brazylii, ZEA, RPA i Turcji (https://knoema.fr). ^19,20 Jeśli kwoty na poziomie kraju nie zostały dokładnie osiągnięte, zastosowano korektę ważenia, aby struktura całkowitej liczby respondentów w danym kraju dokładnie odpowiadała strukturze populacji ogólnej w zmiennych kwotowych. W rodzinach z więcej niż 1 dzieckiem w wieku od 6 miesięcy do mniej niż 18 lat algorytm wybierał dziecko do badania na podstawie zbliżających się urodzin najbliższych badaniu, ale jeśli to dziecko należało do kategorii, dla której osiągnięto kwotę, wybierano inne dziecko z następnymi urodzinami. W przypadku identycznej daty urodzenia algorytm wybierał dziecko alfabetycznie na podstawie pierwszej litery imienia.

Populacje oceniono za pomocą statystyki opisowej. Częstość występowania w ciągu 12 miesięcy oszacowano zarówno dla D-AD, jak i zgłoszonej AD, na podstawie spełnienia odpowiednich kryteriów.

Wyniki

Populacje

Populacja składała się z 65 661 dzieci; 21 331 małych dzieci w wieku od 6 miesięcy do poniżej 6 lat, 22 238 dzieci w wieku od 6 do poniżej 12 lat oraz 22 092 nastolatków w wieku od 12 do poniżej 18 lat. Charakterystyka demograficzna (tabela 1) była reprezentatywna dla poszczególnych krajów; rozkład regionalny w obrębie każdego kraju był również reprezentatywny (dane nie zostały przedstawione). Jednakże, w ośrodkach mieszkalnych, dominującą rolę odgrywała populacja miejska lub podmiejska, chociaż w krajach Ameryki Północnej i Europy populacja wiejska była znacząca (tabela 1).

Rozpowszechnienie

12-miesięczna częstość występowania D-AD, oparta na spotkaniu ISAAC i samoocenie, że kiedykolwiek powiedziano im przez lekarza, że mają egzemę, ujawniła znaczny zakres między krajami i regionami geograficznymi (ryc. 2A). Całkowita częstość występowania DAD u dzieci wynosiła 9,8% i 15,1% odpowiednio w USA i Kanadzie, a w krajach Ameryki Łacińskiej wahała się od 9,7% (Argentyna) do 20,1% (Brazylia) (ryc. 2A). Wśród krajów w Europie Niemcy miały najniższą częstość występowania (8,4%), a kraje Europy Południowej, takie jak Hiszpania i Włochy, miały najwyższą częstość występowania, odpowiednio 18,6% i 17,6%, chociaż częstość występowania w bardziej północnym kraju Zjednoczonego Królestwa (UK) była również tylko nieznacznie niższa i wynosiła 15,3%. Izrael odnotował najniższy wskaźnik zachorowań (2,7%), nie tylko wśród krajów Bliskiego Wschodu i Eurazji, gdzie wahał się on od 8,4% w Rosji do 19,8% w RPA, ale także wśród wszystkich badanych krajów. W Azji Wschodniej wskaźniki były podobne w Japonii (10,7%) i na Tajwanie (11,3%).

Całkowita częstość występowania D-AD wynosiła 12,1% wśród dzieci w wieku od 6 miesięcy do poniżej 6 lat, 13,0% wśród dzieci w wieku od 6 lat do poniżej 12 lat i 14,8% wśród dzieci w wieku od 12 lat do poniżej 18 lat. Nie zaobserwowano ogólnego wzorca w grupach wiekowych (ryc. 2B-D), przy czym częstość występowania D-AD wahała się od 3,3% (Izrael) do 18,7% (Hiszpania) wśród małych dzieci w wieku od 6 miesięcy do poniżej 6 lat, od 2,4% (Izrael) do 19,5% (Włochy) wśród dzieci w wieku od 6 lat do poniżej 12 lat i od 2,4% (Izrael) do 29,4% (SA) wśród nastolatków. Chociaż częstość występowania D-AD była generalnie podobna we wszystkich grupach wiekowych w każdym kraju, wyjątkiem była RPA, gdzie częstość występowania wśród osób w wieku od 6 miesięcy do mniej niż 6 lat (11,3%) była stosunkowo niższa niż w grupach od 6 lat do mniej niż 12 lat (18,3%) i od 12 lat do mniej niż 18 lat (29,4%). Ponadto, przyrostowe różnice w częstości występowania od najniższych do najwyższych grup wiekowych odnotowano w Brazylii (17,2%, 19,4% i 23,2%), Turcji (9,6%, 12,8% i 18,6%) i Zjednoczonych Emiratach Arabskich (11,7%, 15,7% i 24,1%). Izrael konsekwentnie miał najniższą częstość występowania D-AD, która była stabilna we wszystkich grupach wiekowych. Wśród krajów europejskich Niemcy miały najniższą częstość występowania niezależnie od wieku, a wśród krajów Ameryki Łacińskiej Brazylia miała najwyższą częstość występowania we wszystkich grupach wiekowych.

Rycina 1. Samoocena obecności AZS. AZS – atopowe zapalenie skóry; D-AZS – zdiagnozowane atopowe zapalenie skóry; ISAAC – Międzynarodowe badanie astmy i alergii u dzieci.

Biorąc pod uwagę jedynie kryteria ISAAC, częstość występowania zgłaszanego AD (Tabela 2) była wyższa niż D-AD i wahała się od 13,5% (Izrael) do 41,9% (Włochy) w całej populacji; częstość występowania wahała się od 16,8% (Izrael i USA) do 42,2% (Włochy) wśród małych dzieci, od 11,6% (Izrael) do 41,9% (Włochy) wśród dzieci w wieku od 6 do poniżej 12 lat oraz od 12,0% (Izrael) do 49,6% (Zjednoczone Emiraty Arabskie) wśród nastolatków. Wzorce zależne od wieku i kraju były zasadniczo zgodne z obserwowanymi dla D-AD.

W podziale na płeć, częstość występowania D-AD różniła się między mężczyznami i kobietami (ryc. 3) i nie zaobserwowano wyraźnego trendu. Oszacowanie częstości występowania według miejsca zamieszkania (ryc. 4) wykazało, że z wyjątkiem Kanady i Meksyku, osoby mieszkające na obszarach wiejskich miały niższą częstość występowania D-AD w porównaniu z obszarami miejskimi lub podmiejskimi. Wskaźniki częstości zgłaszanego AD według płci (ryc. 1A) i miejsca zamieszkania (ryc. 1B) były stale wyższe niż w przypadku D-AD, bez zaobserwowanego trendu dla płci i niższe na obszarach wiejskich w porównaniu z obszarami miejskimi lub podmiejskimi, z wyjątkiem Meksyku.

Powaga

Rycina 5 przedstawia rozkłady nasilenia D-AD oceniane za pomocą PtGA (ryc. 5A) i POEM (ryc. 5B). Wśród osób z DAD odsetek osób z ciężkim przebiegiem choroby był niski w grupach wiekowych i ogólnie w krajach, niezależnie od zastosowanej miary nasilenia. Odsetek ciężkiego D-AD wahał się od 0,9% do 14,9%, z wyjątkiem Izraela, gdzie odsetek ten wynosił około 25% wśród małych dzieci, niezależnie od zastosowanej miary, oraz 25,2% wśród nastolatków, w oparciu o PtGA. Jednakże liczebność próby w tych grupach wiekowych była mała ze względu na niską ogólną częstość występowania DAD w Izraelu. Biorąc pod uwagę połączone grupy wiekowe, odsetek osób z łagodnym D-AD wahał się od 43,4% (Izrael) do 72,3% (RPA i Japonia) w skali PtGA oraz od 35,8% (Niemcy) do 66,1% (Hiszpania) w skali POEM, przy czym odsetek osób z umiarkowanym AD wahał się od 24,0% (RPA) do 47,5% (Rosja) i od 28,8% (Hiszpania) do 55,0% (Niemcy) odpowiednio w obu skalach (ryc. 5).

Rozkład ciężkości choroby wśród osób ze zgłoszoną chorobą Alzheimera (AD) z wykorzystaniem wyłącznie kryteriów ISAAC (Tabela 3) wykazał, że łagodna postać choroby była generalnie najczęstszym poziomem ciężkości zarówno w PtGA, jak i POEM. Odsetek osób z ciężką postacią choroby był nie tylko niski (w zakresie 1,1%–6,5% w PtGA i 1,9%–10,2% w POEM dla wszystkich grup wiekowych łącznie), ale również wydawał się niższy w każdej grupie wiekowej i kraju niż wśród osób z D-AD, niezależnie od tego, czy jako miarę ciężkości zastosowano PtGA, czy POEM. Podobnie, odsetek osób z umiarkowaną postacią choroby wydawał się niższy niż osób z D-AD w tej samej populacji wiekowej i kraju.

Zaobserwowano różnice w rozkładzie ciężkości choroby między PtGA a POEM zarówno w populacjach D-AD, jak i w populacjach zgłaszających AD. Różnice te, zaobserwowane w różnych grupach wiekowych i krajach, ujawniły wyższy odsetek osób z łagodnym przebiegiem choroby w grupie PtGA w porównaniu z POEM oraz wyższy odsetek osób z umiarkowanym przebiegiem choroby w grupie POEM w porównaniu z PtGA. Nie zaobserwowano żadnych trendów dotyczących rozkładu ciężkości choroby w poszczególnych grupach wiekowych.

Dyskusja

Przedstawione w niniejszym badaniu wyniki uzupełniają i rozszerzają wcześniejsze badanie epidemiologiczne dotyczące AD u dorosłych z kilku uprzemysłowionych krajów Ameryki Północnej, Europy i Azji1, dostarczając szacunków częstości występowania D-AD u dzieci oraz zgłaszanych przypadków AD w tych krajach, a także w innych krajach obejmujących różne regiony świata. Wielkość próby w tym badaniu była duża, co w konsekwencji stanowi największą analizę międzynarodową od czasu badań ISAAC, mającą na celu ocenę częstości występowania AD w populacji pediatrycznej. Co ważne, dokładność samooceny została zapewniona dzięki zastosowaniu zweryfikowanych kryteriów ^ISAAC2 , co powinno zminimalizować ryzyko błędnej klasyfikacji.

W przeciwieństwie do badania ISAAC, ^w niniejszym badaniu scharakteryzowano częstość występowania choroby u dzieci w szerokich grupach wiekowych, w tym w małych dzieciach (od 6 miesięcy do <6 lat), oraz w zależności od ciężkości choroby, wykorzystując kwoty demograficzne do oceny reprezentatywnych populacji poszczególnych krajów. Jednakże duże zróżnicowanie między populacjami wiejskimi a miejskimi lub podmiejskimi sugeruje, że przynajmniej w niektórych krajach populacje te mogły być przede wszystkim reprezentatywne dla środowiska miejskiego.

Wyniki tego badania ujawniają szeroki zakres ogólnej 12-miesięcznej częstości występowania D-AD u dzieci i młodzieży, z najniższą częstością w Izraelu (2,7%) i najwyższą częstością w Brazylii (20,1%), tuż za nią plasuje się SA (19,8%). Można postawić hipotezę, że taka zmienność wynika z opisywanych różnic w początku i utrzymywaniu się choroby, jej przebiegu i diagnozie, które mogą wynikać z fenotypowej heterogeniczności AD w różnych populacjach etnicznych i rasowych.21-24 Możliwe jest również, że część tej zmienności można wyjaśnić różnicami kulturowymi w odpowiedziach ankietowych lub rozbieżnością między objawami a diagnozą lekarską, co może wynikać z dysproporcji w dostępie do opieki zdrowotnej.

Częstość występowania D-AD, która wymagała połączenia spełnienia kryteriów ISAAC i uprzedniego poinformowania lekarza o egzemie, była konsekwentnie niższa niż częstość występowania zgłaszanego AD opartego wyłącznie na kryteriach ISAAC. Wysokie wskaźniki częstości występowania oparte na samoocenie objawów przez pacjentów z wykorzystaniem kryteriów ISAAC mogą wynikać z błędnej klasyfikacji chorób, które również charakteryzują się świądem objawowym i obejmują zgięcia skórne u dzieci. Biorąc pod uwagę niską dodatnią wartość predykcyjną kryteriów podobnych do ISAAC, ²⁵ możliwe jest, że wyniki fałszywie dodatnie mogą przyczyniać się, przynajmniej częściowo, do wyższych wskaźników, gdy ISAAC był stosowany jako jedyne kryterium; połączenie ISAAC i diagnozy lekarskiej może przezwyciężyć to ograniczenie. Jednocześnie częstość występowania DAD pozwala oszacować populację poszukującą porady lekarskiej w związku ze swoim stanem. Zatem D-AD prawdopodobnie odzwierciedla chorobę o większym nasileniu, co potwierdza wyższy odsetek osób z umiarkowanym i ciężkim AD w porównaniu z populacją zgłaszającą AD.

Rycina 2. Szacunkowa 12-miesięczna częstość występowania i 95% przedział ufności D-AD w (A) całej populacji pediatrycznej, (B) dzieciach w wieku od 6 miesięcy do mniej niż 6 lat, (C) dzieciach w wieku od 6 lat do mniej niż 12 lat i (D) nastolatkach. D-AD, zdiagnozowane atopowe zapalenie skóry.
 

Wśród krajów, które zostały wcześniej ocenione w badaniu dorosłych (USA, Kanada, 5 krajów europejskich i Japonia), 12-miesięczna częstość występowania D-AD u dzieci we wszystkich grupach wiekowych była około 2 razy (USA) do 6 razy (Wielka Brytania) wyższa niż częstość występowania u dorosłych, co jest zgodne z częstszym występowaniem zgłaszanym u dzieci w porównaniu z dorosłymi. ²⁶ Wśród krajów europejskich zakres częstości występowania D-AD był ogólnie wąski (15,3% w Wielkiej Brytanii do 18,6% w Hiszpanii), z wyjątkiem Niemiec (8,4%), a te wskaźniki u dzieci są znacznie wyższe niż w populacjach dorosłych w poszczególnych krajach europejskich. ¹ Interesująca jest również różnica w częstości występowania D-AD wśród krajów Bliskiego Wschodu, przy czym RPA, Turcja i ZEA nie tylko mają znacznie wyższą częstość występowania niż Izrael, ale również mają wskaźniki częstości występowania w górnym końcu obserwowanego zakresu we wszystkich krajach. Chociaż Bliski Wschód był niedostatecznie reprezentowany w badaniach epidemiologicznych nad chorobą Alzheimera, niska częstość występowania tej choroby w Izraelu wydaje się być zgodna z tym, co wcześniej zgłaszano w populacjach nastolatków z tego kraju. ^27,28 Ponadto w tych badaniach zauważono, że Izrael charakteryzuje się falami imigrantów, które odzwierciedlają zróżnicowane pochodzenie etniczno-genetyczne, a choroba Alzheimera wydaje się być związana z krajem pochodzenia, co sugeruje genetyczne zróżnicowanie tej choroby.

Konieczne są dalsze badania, aby ustalić, czy obserwacje te przynajmniej częściowo wyjaśniają niższą częstość występowania choroby Alzheimera.

Nie wydaje się, aby nastąpił spadek częstości występowania wraz z wiekiem, jak można by oczekiwać na podstawie często rozważanego przebiegu choroby z wczesnym początkiem i późniejszym ustąpieniem do dorosłości u większości osób. ²⁹ Z nielicznymi wyjątkami częstość występowania była generalnie podobna we wszystkich grupach wiekowych lub wyższa wraz z wiekiem, chociaż możliwe jest, że te obserwacje mogą odzwierciedlać niedoszacowanie częstości występowania AD we wczesnym dzieciństwie wynikające z braku jeszcze ustalonej diagnozy u części osób w tej grupie wiekowej. Jednak te obserwacje są zgodne z niedawnymi badaniami, w tym metaanalizą longitudinalnych badań kohortowych, które nie wykazały wyraźnego trendu w częstości występowania według wieku, przy czym częstość występowania była podobna w dzieciństwie i w okresie dojrzewania. ^30,31 W tej analizie częstość występowania AD nie wydawała się mieć żadnego ogólnego trendu według płci, przy czym niektóre kraje miały wyższą częstość występowania wśród kobiet, inne kraje miały wyższą częstość występowania wśród mężczyzn (Argentyna, Kolumbia, Francja, Włochy, Hiszpania i Tajwan), a Stany Zjednoczone i Rosja miały taką samą częstość występowania u obu płci. Ten brak korelacji stoi w pewnym kontraście z badaniem ISAAC, które sugerowało, że wśród dzieci ogólna częstość występowania ^tego schorzenia była nieco wyższa wśród dziewcząt, chociaż nie odnotowano różnic pomiędzy poszczególnymi krajami.

Rycina 5. Nasilenie D-AD w oparciu o (A) PtGA i (B) POEM. Wartości mogą sumować się poniżej 100% ze względu na niewielki odsetek (<2%) pacjentów nieodpowiadających na leczenie. D-AD – zdiagnozowane atopowe zapalenie skóry; PtGA – globalna ocena pacjenta; POEM – pomiar wyprysku zorientowany na pacjenta.
 

Niższa częstość występowania, którą ogólnie obserwowano w wiejskich środowiskach mieszkalnych w porównaniu z populacjami miejskimi lub podmiejskimi, potwierdza rolę czynników środowiskowych w patogenezie choroby Alzheimera i jest zgodna z wcześniejszymi doniesieniami, że gradient ryzyka między środowiskami mieszkalnymi sprzyja niższemu ryzyku choroby Alzheimera w przypadku zamieszkania na wsi. ^32–35 Jednakże, jak zauważono wcześniej, ponieważ środowiska miejskie lub podmiejskie były głównymi czynnikami napędzającymi oceniane populacje, uzasadniona jest dalsza ocena związku między środowiskiem mieszkalnym a częstością występowania choroby Alzheimera.

Podobnie zaobserwowano w populacjach dorosłych z AD,1 łagodne lub umiarkowane AD było najczęstszym objawem ciężkości w populacji pediatrycznej, niezależnie od grupy wiekowej, kraju i tego, czy oceniano za pomocą PtGA czy POEM. Odsetek pacjentów z D-AD z umiarkowaną chorobą w obecnej analizie był generalnie wyższy niż 26,0% zgłoszonych w populacji pediatrycznej w USA na podstawie Narodowego Badania Zdrowia Dzieci z 2007 r.13 Te wyższe odsetki prawdopodobnie odzwierciedlają zastosowane kryteria, tj. obecna analiza wymagała spełnienia kryteriów ISAAC i poinformowania ich przez lekarza lub pracownika służby zdrowia o wyprysku, podczas gdy inne badanie wymagało tylko tego ostatniego kryterium. Obecność ciężkiego AD była stale niska i, z nielicznymi wyjątkami, występowała u mniej niż 15% populacji pediatrycznej z AD w każdym kraju. Zaobserwowano pewne rozbieżności w kategoryzacji ciężkości między POEM i PtGA, które mierzą różne konstrukty. Chociaż POEM opiera się na objawach i jest zalecany przez inicjatywę Harmonising Outcome Measures for Eczema (HOME) jako podstawowa miara objawów zgłaszanych przez pacjentów, ³⁶ PtGA jest globalną miarą, która została uznana za bardziej holistyczną miarę ciężkości niż kliniczne miary choroby, ponieważ zapewnia szerszą perspektywę pacjenta i odzwierciedla ciężkość i rozległość zmian, częstość objawów, intensywność swędzenia i bólu skóry oraz objawy lęku i depresji. ^15,37 Gdy występowała rozbieżność między tymi 2 miarami, POEM ogólnie skutkował nieznacznie wyższą częstością występowania umiarkowanego AD i niższą częstością występowania łagodnego AD niż w przypadku stosowania PtGA, co zaobserwowano również w innym badaniu. ³⁸ Ta rozbieżność prawdopodobnie odzwierciedla ocenę POEM częstości objawów, zwłaszcza swędzenia, które przyczyniają się do oceny ciężkości; ciężkość może być przeszacowana u pacjentów z łagodnymi objawami w POEM w porównaniu z innymi miarami ciężkości. Ponadto mogą występować różnice w sposobie, w jaki PtGA i POEM działają z pełnomocnikiem rodzica w przypadku dzieci poniżej 12. roku życia. W tym kontekście należy również zauważyć, że zaobserwowano większą spójność między pomiarami wśród populacji nastolatków, prawdopodobnie dlatego, że ich globalne postrzeganie choroby pokrywa się z jej aktywnością.

Główną zaletą tego badania jest uwzględnienie kryteriów ISAAC do identyfikacji AD, co umożliwia spójną metodę oceny ogólnej częstości występowania AD w różnych krajach. Inną zaletą jest dodanie kryterium „rozpoznania potwierdzonego przez lekarza”, które pomaga zidentyfikować populację poszukującą opieki zdrowotnej i umożliwia bardziej solidne oszacowanie, które może zostać potencjalnie włączone do modeli refundacji. Inne zalety, które również zwiększają trafność zewnętrzną i możliwość uogólniania, obejmują duże rozmiary próby i dobór osób, który zapewnia szeroką reprezentację populacji i regionów każdego kraju. Odnośnie wielkości próby należy zauważyć, że jest to największe badanie epidemiologiczne po ISAAC w celu określenia częstości występowania AD u dzieci. Jednakże ograniczenia obejmują mniejszy wybór krajów niż zgłoszono w ISAAC, zwłaszcza brak reprezentacji krajów afrykańskich. Innym ograniczeniem, które należy wziąć pod uwagę, jest to, że część obserwowanej zmienności mogła wynikać z błędnej klasyfikacji, zwłaszcza dlatego, że wyniki były oparte na samoocenie osób badanych lub ich rodziców; tego typu samoocena, zwłaszcza w połączeniu z informacją od lekarza, że pacjent kiedykolwiek cierpi na egzemę, może dodatkowo wiązać się z potencjalnym ryzykiem wystąpienia błędu przypominania.
 

Ponadto, wykorzystanie ankiety internetowej może stanowić formę błędu selekcji, ponieważ ta metoda gromadzenia danych zakłada znajomość obsługi komputera i dostęp do internetu. Błąd selekcji może również wynikać z potencjalnych różnic między osobami, które zgodziły się na udział, a tymi, które tego nie zrobiły, w tym między osobami, które wyraziły zgodę na udział w panelach internetowych, a tymi, które tego nie zrobiły.

Skróty: AD – atopowe zapalenie skóry; ISAAC – Międzynarodowe badanie astmy i alergii u dzieci; POEM – zorientowana na pacjenta ocena wyprysku; PtGA – globalna ocena pacjenta.

a Dotyczy zarówno PtGA, jak i POEM.

bSuma wartości może być mniejsza niż 100% ze względu na niewielki odsetek (<2%) osób nieodpowiadających na badanie.
 

Podsumowując, niniejsze badanie populacyjne, przeprowadzone z wykorzystaniem sprawdzonych metod, wykazało, że 12-miesięczna częstość występowania AD u dzieci jest wyższa niż zgłaszana dla AD u dorosłych i wykazuje dużą zmienność w poszczególnych krajach, nawet w obrębie regionów geograficznych. W przeciwieństwie do AD u dorosłych, nie wydaje się istnieć wyraźny związek AD z płcią; częstość występowania wśród mężczyzn i kobiet różniła się w zależności od kraju. Chociaż zaobserwowano niewielkie różnice w rozkładzie ciężkości choroby w różnych grupach wiekowych i krajach, ciężka postać AD stanowiła konsekwentnie niewielki odsetek całkowitej populacji dzieci z AD (<15%). Dane na poziomie krajowym dotyczące częstości występowania i ciężkości AD mogą być przydatne w opracowywaniu strategii zarządzania zdrowiem publicznym, w tym w alokacji budżetów i zasobów. Jednak wyniki te podkreślają również potrzebę lepszego zrozumienia czynników, które przyczyniają się do obserwowanych różnic między krajami i regionami, i mogą stanowić podstawę dla badań opartych na hipotezach, w celu scharakteryzowania tych czynników, takich jak potencjalne interakcje między środowiskiem a genetyką.

Podziękowanie

Wsparcie w zakresie materiałów medycznych zapewnił dr E. Jay Bienen, a projekt został sfinansowany przez firmy Sanofi i Regeneron Pharmaceuticals Inc.

Dane uzupełniające

Dodatkowe dane dotyczące niniejszego artykułu można znaleźć na stronie https://doi.org/10.1016/j.anai.2020.12.020 .

Odniesienia

1. Barbarot S, Auziere S, Gadkari A i wsp. Epidemiologia atopowego zapalenia skóry u dorosłych: wyniki badania międzynarodowego. Alergia. 2018;73(6):1284e1293.
2. Asher MI, Keil U, Anderson HR i in. Międzynarodowe badanie astmy i alergii u dzieci (ISAAC): uzasadnienie i metody. Eur Respir J. 1995;8(3): 483e491.
3. Światowe zróżnicowanie częstości występowania objawów astmy, alergicznego nieżytu nosa i spojówek oraz atopowego zapalenia skóry: ISAAC. Komitet Sterujący Międzynarodowego Badania Astmy i Alergii u Dzieci (ISAAC). Lancet. 1998; 351(9111):1225e1232.
4. Williams H, Robertson C, Stewart A i in. Światowe zróżnicowanie częstości występowania objawów atopowego zapalenia skóry w Międzynarodowym badaniu astmy i alergii u dzieci. J Allergy Clin Immunol. 1999;103(1 Pt 1):125e138.
5. Asher MI, Montefort S, Bjorksten B i in. Światowe trendy czasowe w częstości występowania objawów astmy, alergicznego nieżytu nosa i spojówek oraz egzemy u dzieci: powtarzane badania przekrojowe wielonarodowe fazy pierwszej i trzeciej ISAAC. Lancet. 2006;368(9537):733e743.
6. Odhiambo JA, Williams HC, Clayton TO, Robertson CF, Asher MI, Grupa Badawcza ISAAC Faza Trzecia. Globalne zróżnicowanie częstości występowania objawów egzemy u dzieci w grupie ISAAC Faza Trzecia. J Allergy Clin Immunol. 2009;124(6): 1251e1258.e23.
7. Jøhnke H, Vach W, Norberg LA, Bindslev-Jensen C, Høst A, Andersen KE. Porównanie kryteriów rozpoznawania wyprysku atopowego u niemowląt. Br J Dermatol. 2005;153(2):352e358.
8. Saeki H, Iizuka H, Mori Y i in. Weryfikacja społeczna brytyjskich kryteriów diagnostycznych atopowego zapalenia skóry u japońskich uczniów szkół podstawowych. J Dermatol Sci. 2007;47(3):227e231.
9. Simpson CR, Newton J, Hippisley-Cox J, Sheikh A. Trendy w epidemiologii i przepisywaniu leków na egzemę w Anglii. JR Soc Med. 2009;102(3): 108e117.
10. Punekar YS, Sheikh A. Określanie częstości występowania i rozpowszechnienia chorób alergicznych diagnozowanych przez lekarzy u dzieci i młodzieży na podstawie danych zbieranych rutynowo w gabinetach lekarzy rodzinnych. Clin Exp Allergy. 2009;39(8): 1209e1216.
11. Belgrave DC, Granell R, Simpson A i wsp. Profile rozwojowe egzemy, świszczącego oddechu i nieżytu nosa: dwa badania kohortowe oparte na populacji. PLoS Med. 2014;11(10), e1001748.
12. Ballardini N, Kull I, Soderhall C, Lilja G, Wickman M, Wahlgren CF. Nasilenie wyprysku u dzieci w okresie przedpokwitaniowym i jego związek z płcią, mutacjami filagryny, astmą, nieżytem nosa, czynnikami zaostrzającymi i leczeniem miejscowym: raport z kohorty urodzeniowej AMSE. Br J Dermatol. 2013;168(3):588e594.
13. Silverberg JI, Simpson EL. Związki z ciężkością egzemy dziecięcej: badanie populacyjne w USA. Dermatitis. 2014;25(3):107e114.
14. McKenzie C, Silverberg JI. Częstość występowania i utrzymywanie się atopowego zapalenia skóry u dzieci w miastach Stanów Zjednoczonych. Ann Allergy Asthma Immunol. 2019;123(2):173e178.e1.
15. Vakharia PP, Chopra R, Sacotte R i wsp. Walidacja zgłaszanego przez pacjentów globalnego nasilenia atopowego zapalenia skóry u dorosłych. Alergia. 2017;73(2):451e458.
16. Silverberg JI, Chiesa Fuxench ZC, Gelfand JM i in. Trafność treściowa i konstruktowa, predyktory i rozkład samooceny ciężkości atopowego zapalenia skóry u dorosłych w USA. Ann Allergy Asthma Immunol. 2018;121(6):729e734.
17. Charman CR, Venn AJ, Williams HC. Pomiar nasilenia wyprysku atopowego zorientowany na pacjenta: opracowanie i wstępna walidacja nowego narzędzia do pomiaru nasilenia wyprysku atopowego z perspektywy pacjentów. Arch Dermatol. 2004;140(12): 1513e1519.
18. Charman CR, Venn AJ, Ravenscroft JC, Williams HC. Przełożenie wyników skali POEM (PatientOriented Eczema Measure) na praktykę kliniczną poprzez sugerowanie poziomów ciężkości choroby uzyskanych za pomocą metod opartych na kotwicach. Br J Dermatol. 2013; 169(6):1326e1332.
19. Deville JC. Teoria badań kwotowych. Surv Methodol. 1991;17:163e181.
20. Flohr C, Weinmayr G, Weiland SK i in. Jak skuteczne są kwestionariusze w porównaniu z badaniem fizykalnym w wykrywaniu wyprysku zgięciowego? Wyniki Międzynarodowego Badania Astmy i Alergii u Dzieci (ISAAC) fazy drugiej. Br J Dermatol. 2009;161(4):846e853.
21. Kaufman BP, Guttman-Yassky E, Alexis AF. Atopowe zapalenie skóry w różnych grupach rasowych i etnicznych – różnice w epidemiologii, genetyce, obrazie klinicznym i leczeniu. Exp Dermatol. 2018;27(4):340e357.
22. Brunner PM, Guttman-Yassky E. Różnice rasowe w atopowym zapaleniu skóry. Ann Allergy Asthma Immunol. 2019;122(5):449e455.
23. Lopez Carrera YI, Al Hammadi A, Huang YH, Llamado LJ, Mahgoub E, Tallman AM. Epidemiologia, diagnostyka i leczenie atopowego zapalenia skóry w krajach rozwijających się Azji, Afryki, Ameryki Łacińskiej i Bliskiego Wschodu: przegląd. Dermatol Ther (Heidelb). 2019;9(4):685e705.
24. Kim Y, Blomberg M, Rifas-Shiman SL i in. Różnice rasowe/etniczne w częstości występowania i utrzymywaniu się atopowego zapalenia skóry u dzieci. J Invest Dermatol. 2019; 139(4):827e834.
25. Williams HC, Burney PG, Pembroke AC, Hay RJ. Walidacja brytyjskich kryteriów diagnostycznych atopowego zapalenia skóry w warunkach populacyjnych. Brytyjska Grupa Robocza ds. Kryteriów Diagnostycznych Atopowego Zapalenia Skóry. Br J Dermatol. 1996;135(1):12e17.
26. Nutten S. Atopowe zapalenie skóry: globalna epidemiologia i czynniki ryzyka. Ann Nutr Metab. 2015;66(suppl 1):8e16.
27. Wohl Y, Wainstein J, Bar-Dayan Y. Atopowe zapalenie skóry u izraelskich nastolatków – duże retrospektywne badanie kohortowe. Acta Derm Venereol. 2014;94(6): 695e698.
28. Shreberk-Hassidim R, Hassidim A, Gronovich Y, Dalal A, Molho-Pessach V, Zlotogorski A. Atopowe zapalenie skóry u izraelskich nastolatków w latach 1998–2013: trendy w czasie i związek z migreną. Pediatr Dermatol. 2017;34(3): 247e252.
29. Bieber T, Bussman C. Atopowe zapalenie skóry. W: Bolognia JL, Jorizzo JL, Schaffer JV, red. Dermatologia. Chiny: Elsevier Saunders; 2012:203e217.
30. Abuabara K, Yu AM, Okhovat JP, Allen E, Langan SM. Częstość występowania atopowego zapalenia skóry po dzieciństwie: przegląd systematyczny i metaanaliza badań longitudinalnych. Allergy. 2018;73(3):696e704.
31. Abuabara K, Ye M, McCulloch CE i wsp. Kliniczny początek atopowego zapalenia skóry: wyniki z 2 reprezentatywnych dla kraju brytyjskich kohort urodzeniowych obserwowanych do połowy życia. J Allergy Clin Immunol. 2019;144(3):710e719.
32. Schram ME, Tedja AM, Spijker R, Bos JD, Williams HC, Spuls PI. Czy istnieje gradient między obszarami wiejskimi i miejskimi w częstości występowania egzemy? Przegląd systematyczny. Br J Dermatol. 2010;162(5):964e973.
33. Shaw TE, Currie GP, Koudelka CW, Simpson EL. Częstość występowania egzemy w Stanach Zjednoczonych: dane z Narodowego Badania Zdrowia Dzieci z 2003 r. J Invest Dermatol. 2011;131(1):67e73.
34. Roduit C, Frei R, Depner M i wsp. Fenotypy atopowego zapalenia skóry w zależności od momentu wystąpienia i postępu w dzieciństwie. JAMA Pediatr. 2017;171(7): 655e662.
35. Irvine AD, Mina-Osorio P. Trajektorie choroby w dziecięcym atopowym zapaleniu skóry: aktualizacja i poradnik dla lekarza. Br J Dermatol. 2019;181(5):895e906.
36. Chalmers JR, Thomas KS, Apfelbacher C i in. Sprawozdanie z piątego międzynarodowego spotkania konsensusowego w sprawie harmonizacji podstawowych wskaźników wyników badań klinicznych nad atopowym zapaleniem skóry (inicjatywa HOME). Br J Dermatol. 2018;178(5): e332ee341.
37. Silverberg JI, Garg NK, Paller AS, Fishbein AB, Zee PC. Zaburzenia snu u dorosłych z egzemą wiążą się z pogorszeniem ogólnego stanu zdrowia: badanie populacyjne w USA. J Invest Dermatol. 2015;135(1):56e66.
38. Silverberg JI, Gelfand JM, Margolis DJ i in. Obciążenie pacjentów i jakość życia w atopowym zapaleniu skóry u dorosłych w USA: badanie przekrojowe w populacji. Ann Allergy Asthma Immunol. 2018;121(3):340e347.
     

INFORMACJE O ARTYKULE

Historia artykułu:

Otrzymano do publikacji 3 listopada 2020 r. Otrzymano w wersji poprawionej 14 grudnia 2020 r.

Przyjęto do publikacji 28 grudnia 2020 r.

Dane uzupełniające